Geen AZC.
Rhenen draagt op dit moment al aanzienlijk bij aan de opvang van vluchtelingen uit Europa. De Lokale Volkspartij waardeert deze inzet, maar benadrukt het belang van blijvend draagvlak onder inwoners. Zonder draagvlak geen duurzame en humane opvang.
Veiligheid en behoud van eigen cultuur zijn essentiële randvoorwaarden. Grootschalige asielzoekerscentra passen niet binnen onze gemeente. De druk op goedkope woningen, zorg, onderwijs, lokale- en sociale voorzieningen is te hoog en in die afweging is de limiet van het draagvlak binnen onze gemeente al bereikt.
Er wordt door een meerderheid van de politieke partijen in Den Haag gewezen opdat het Europese asiel en migratiepact op 12 juni 2026 in werking treedt waarbij er dan grip komt op migratie. De Lokale Volkspartij gaat ervan uit dat daarom de opvang in de gemeente Rhenen ook niet meer noodzakelijk is.
Tot slot bewaakt De Lokale Volkspartij de toegankelijkheid van sociale voorzieningen, zorg, onderwijs en de woningmarkt voor onze eigen inwoners. Wij stoppen de voorrangsregeling voor statushouders op de sociale woningmarkt. Gelijke behandeling van al onze inwoners zorgt voor een breder draagvlak.
Toelichting thema “Geen AZC”
Waarom geen AZC in de gemeente Rhenen
Dagelijks horen en lezen we in het nieuws dat de lokale bevolking zich steeds meer verzet tegen de gevolgen van de Spreidingswet – iedere gemeente zijn eigen AZC – en niet altijd zonder succes. Ook de gemeente Rhenen zou in het kader van deze wet 116 asielzoekers moeten opvangen.
In gesprekken die wij voeren met inwoners van de gemeente Rhenen krijgen we steeds dezelfde signalen. Men vindt dat nieuwkomers vaak slecht integreren, men ervaart de voorrangsregeling voor woningen voor statushouders als onrechtvaardig, men voelt zich steeds vaker een vreemde in de eigen buurt en men vreest verlies van cultuur, normen en waarden.
Als Lokale Volkspartij Rhenen zijn wij van mening dat Rhenen al meer dan voldoende heeft bijgedragen.
Het aandeel inwoners met een herkomst buiten Europa is gestegen naar 9,7%. Dat is bijna een verdubbeling ten opzichte van 1996. Wanneer ook inwoners met een Europese migratieachtergrond worden meegeteld, blijkt dat nog slechts 86% van de bevolking bestaat uit oorspronkelijke inwoners. In 1996 was dit nog 92%. Daarnaast vangt Rhenen momenteel ook 90 Oekraïense vluchtelingen op.
Integratie en diversiteit
Waar vroeger werd gesproken over integratie – de nieuwkomer past zich aan – spreekt men nu over diversiteit. In de loop der jaren is steeds duidelijker geworden dat nieuwkomers vaak een dominante cultuur meebrengen en zich minder goed aanpassen. We kunnen dan ook stellen dat de integratie is mislukt. Van de ontvangende samenleving wordt steeds meer verwacht dat zij zich aanpast, onder het motto ‘diversiteit’.
Voorrangsregeling voor toekenning van woningen
Ook op het gebied van sociale huurwoningen moeten wij ons aanpassen. Waar jongeren soms tot wel acht jaar moeten wachten op een woning, heeft een gemeente de verplichting om een statushouder van 18 jaar en ouder binnen tien weken na koppeling door het COA woonruimte aan te bieden. Vervolgens kan deze persoon binnen drie maanden na het verkrijgen van de asielvergunning gebruik maken van de mogelijkheid tot gezinshereniging. Ook ongehuwde partners, meerderjarige kinderen en – onder voorwaarden – ouders, broers en zussen kunnen in aanmerking komen. Ook voor hen moet opnieuw huisvesting worden geregeld.
We kennen allemaal de voorbeelden van jongeren die noodgedwongen op een zolderkamer bij hun ouders moeten wonen of niet kunnen samenwonen door gebrek aan woonruimte. Waar statushouders de mogelijkheid krijgen tot gezinshereniging vanaf 18 jaar, krijgen onze jongeren nog niet eens de kans om überhaupt een gezin te stichten. Dat voelt niet alleen onrechtvaardig, maar ís het ook.
Plaats van huisvesting
Bij de huisvesting van statushouders wordt rekening gehouden met mogelijkheden voor versnelde integratie en met familiebanden. Met andere woorden: waar onze jongeren geen eerlijke kans krijgen op een woning in hun eigen woonplaats – waar hun familie, vrienden en sociale leven zich bevinden – wordt daar bij statushouders wél rekening mee gehouden.
Verlies van cultuur, normen en waarden
We zien steeds vaker dat onze feestdagen en tradities onder druk komen te staan. Zo wordt Kerstmis steeds vaker omgedoopt tot ‘winterfeest’. Zelfs bij de kersttoespraak van onze koning ontbrak de kerstboom. Winkeliers durven onder druk geen uiting meer te geven aan het Sinterklaasfeest in etalage of reclame.
Ook laait regelmatig de discussie op of we Tweede Kerstdag, Tweede Paasdag of Tweede Pinksterdag nog wel moeten vieren. Moeten deze dagen worden ingeruild voor feestdagen uit andere culturen? De discussie over hoofddoeken bij BOA’s en politie is een ander voorbeeld. Partijen als DENK, vaak gesteund door enkele linkse partijen, zullen niet rusten voordat zij hierin hun zin krijgen.
Een aantal politieke partijen denken dat als we maar genoeg tegemoetkomen, het vanzelf goedkomt. De gevolgen daarvan zien we steeds meer: openbare loketten met informatie in de meest uiteenlopende talen en zelfs al verkiezingsprogramma’s in het Arabisch, gratis busvervoer bij het aanmeldcentrum in Ter Apel enz.
Wij vinden dat er grenzen moeten worden gesteld aan onze gastvrijheid. Wie wil meedoen, is welkom, maar dan verwachten we wel dat men zich aanpast aan onze normen en waarden en de Nederlandse taal beheerst in woord en geschrift.
Conclusie
Inmiddels worden de aantallen gevestigde statushouders zo groot dat de druk op de woningmarkt en de sociale voorzieningen ontoelaatbaar groot zijn geworden. Daarnaast raken we, als inwoners, ook ons gevoel van veiligheid kwijt.
Als Lokale Volkspartij willen we dan ook stoppen met de continuïteit van opvang en zijn we van mening dat de overheid zich eerst moet inzetten om het vertrouwen met de burger volledig te herstellen.
Noot
Als liberale partij willen we inwoners met een ruim hart en een andere mening wel wijzen op regelingen waarbij men als privépersoon een asielzoeker of statushouder in huis kan opnemen, zoals de COA-logeerregeling. De voordelen daarvan zijn maximale integratie, wederzijds begrip voor cultuur en waarden, en bovenal: er wordt geen schaarse woonruimte onttrokken aan onze jongeren die al jarenlang als woningzoekende staan ingeschreven.